رفت
بي صدا رفت. بي كه سبز رنگيها رو به آتش بكشه ، بي كه شن هاي ساحل خالي از آدمها بشن و باد نخ باد بادكهاي رنگي رو پاره كنه.ماجراهاي بودنش به سال ميرسن گاهي و يا قدي وراي ابرها دارن ، اونقدر بالا كه ديگه فقط شبحي از روزهاي گذشته رو ببيني... پرماجراست بهار ولي آرومُ بي صدا ميره.
+ نوشته شده در چهارشنبه یکم تیر ۱۳۹۰ ساعت 9:15 توسط سيلويا
|