برای اولین بار اومدم به شهری که سالها توش زندگی کردم ...آدمها ازم می پرسن تا کی قراره بمونم و من انگار که عادی ترین جمله دنیا رو بگم جواب میدم : تا آخر هفته. دیگه خونه م مال خودم نیست و پشت چراغهای روشنش آدمهای دیگه ای زندگی میکنن ...

من اینجا فقط یک مسافرم.