همین روزها

تعریف می کنم از دورِ همیِ شبونه مون با  "سیاگینلی"  و  اینکه چی شد ُ چی گفته شدُ چی شام خوردیم ... از اسکورت همگانیِ گین تا خونه ش و  پاتک دزد به ماشین ِ لی براش میگم...

بعدش هیچ صدایی نمی شنوم... یعنی نه آهی ، نه اویی ، نه وایی ، نه هیچی!

گوشم رو می چسبونم به گوشی و صدایی میشنوم که یعنی شبش یه جاهایی قبل از آقای دزد و بعدِ شام به خیر شده گویا...

بعله!