خلاصه كه صبح يه آدم ِمهربوني بهم گفت روز خوبي داشته باشي و با لبخندش اصرار داشت كه روز خوبي داشته باشم،  ولي من بدون اينكه حرفي بزنم با چشمهاي پف كردهء خواب آلودم سعي كردم حاليش كنم كه  انتظار بي جايي داره وقتي مي بينه كه اينقدر به هم ريخته م و ممكنه هر لحظه قطعاتم از هم جدا بشن ُ پخش زمين!!

 البته اون نمي دونست من چمه ولي من بدون اينكه حرفي بزنم با چشمهاي پف كردهء خواب آلودم سعي كردم حاليش كنم كه  ديشب مثل يه جغد چشمام تا نزديكاي صبح باز بودن و تقريبا به هيچ چيزي فكر نمي كردم در حالي كه به همه چيز فكر مي كردم!!

 باز هم نفهميد چرا بي خوابي به سرم زده بود ولي من بدون اينكه حرفي بزنم با چشمهاي پف كردهء خواب آلودم سعي كردم حاليش كنم كه دليل خاصي نداشته و من اصولا هر از گاهي دچار طغيان فكري ميشم كه اگه يه راهي براش باز نكنم ميزنه به چشمام و اينطوري ميشه كه جغد ميشم!!

 فكر كنم اصلن نگرفت منظورم از راه چي بود ولي من بدون اينكه حرفي بزنم با چشمهاي پف كردهء خواب آلودم سعي كردم حاليش كنم كه منظورم مثلا گپ زدنُ  فلانُ  بهمان با دوستام توي كافه هميشگي بود!!

 هنوز نمي دونست راه چه ربطي به كافه و فلان و جغد و خواب و روز ِخوب داره،  و من تصميم گرفتم به جاي اينكه با چشمهاي پف كردهء خواب آلودم اين همه چيز حاليش كنم ، خيلي محترمانه بگم : مرسي عزيزم. تو هم روز خوبي داشته باشي!