وقتی حواسم نیست
وقتي كه حواس خيالم اين جاها نبود يه اتفاقي افتاد ... هميشه همينطوره ! درست وقتي كه نيست چيزي توي اون كله خوشگلت... مياد، غافل گيرت ميكنه و مي چسبه بهت مثل سيريش. چرا؟ چون تو حواست اصلن نبوده! چون منتظر هر چيزي بودي جز اون ... آره ديگه، همون اتفاقه رو ميگم.
حالا هي تاب بخور روي راكينگ چر و هي كانالها رو عوض كن و هي آب گرت ُ فرت بزن به رگ، اما چه فايده! چسبيده بهت بد فرم، خيلي هم بدت نمياد ها، ولي خب كاش اينطوري نمي چسبيد و يا حداقل از قبل مي دونستي كه مياد و يه فكري براش مي كردي .
اصلن اين چه وضع ِ اتفاق افتادنه؟! ...يعني چي كه وقتي حواست نيست همه اتفاقا ميان غافلگيرت مي كنن و تو هم اِي... باهاشون حال مي كني و هم يه وقتايي از سيريش شدنشون شاكي ميشي!؟! هاااان؟
+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم آذر ۱۳۸۸ ساعت 3:56 توسط سيلويا
|