رنگ خونه بعد از ظهرا خيلي خاص ميشه... انگار توش يه مشت گرد جادويي پاشيدن... نارنجي، قهوه اي، رگه هاي كم جون نور كه از لابلاي پرده بامبو رد ميشن ... اَلف كه روي راكينگ چر نشسته و طبق معمول با دهن بازش يه جايي رو نگاه مي كنه و اين نگاه هميشه حسي متفاوت داره...   آقاي زولو كه به قول ِ بابا  نگهبان ِ  خونه ست! ... شمعهاي سه تايي كه روزي ... روزي ... روزي...!  گوشهء خواب ِ كاناپهء  اِل و نيروي عجيبِ اغوا كننده ش ... درخت كريسمس و مبلهايي كه بالاخره قهوه اي شدن... بوي شمع تمشك سياه كه مدتيه جاي چراغ حمام رو گرفته و به نظر من ايوَل كه اين كار رو كرده... ماگ قرمز مشكي و باكس اسي فيلد كه ديگه آسون گير نمياد و مجبورم طلائيشو بخرم!  ... چيزاي  بي ربطي كه جاهاي بي ربط تري هستن مثل دستمالهاي مچاله شده ، گيره هاي مو ، موچين ابروم و البته آندر ورهاي مربوطه !!!  و گاها فالس آلارمي كه ممكنه يكي سرزده بياد در حاليكه ديگه اين روزا هيچ كي سرزده و بي خبر سراغي از آدم نمي گيره ... خلاصه كه رنگ خونه بعد از ظهرا خيلي خاص ميشه.

...........................................................................................................................................

پ.ن : اینو از خونه  ر ِزمُن  دارم آپ مي كنم.